28/8/2009 - Suskunluğum...

Susuyorum….
Dalga dalga yayılan
Çığlık sessizliği bu
Yüreğimdeki korkunun
Sessizliği
Alıştığım yalnızlıktan
Uzaklaşmak
Ürkütüyor beni
Cesur değilim
Yıllardır biriktirdiğim
Sessizlikten uzaklaşmak
Korkutuyor beni
Bende yaşam bulan
Dinlemesini bilene
Çok şey anlatan
Suskunluğu seviyorum
En gözde alışkanlığım,
Yaşanmışlığımın kanıtı,
Sensiz çığlıklar.
İçimde hiç susmayan,
Yankılarla üşütüyor.
Alev alev alev yok olurken
Gözlerinde
İçimi ısıtacak anlamlar arıyorum
Her bulduğumu sandığımda
Kaybettiğimi fark ettiğim.
Umutsuz bekleyişlerim
Ve suskunluğum;
En iyi canyoldaşlarım.

30/3/2009 -

Göz yaşım kurudu akmıyor aşkım
Senin derdini seninle ezberlemişim
Sen giderken canım vurdun ya beni
Ben dönersem seni öldüreceğim

4/10/2008 - Mutluluğun Kendim Olduğunu Anladım...

Yorgunum yıllardır hep beklemekten
Seni ve yüreğimde bulunan duygularımı
Toprağın altına gömerek
Tertemiz bir sayfa açtım
Son bir kez gözyaşlarımla suladım
Son bir kez ağladım senin için geçirdiğim onca güzel günlerime
Sonunu bilmediğim bir serüvene atılmıştım
Ve şimdi tam zamanı
İşkence verdiğim kalbime bir armağan vermemin
Ben gibi sende özlemle yanarken
Şimdi sen kendine mutlu olduğun sandığın bir yol seçtin
Bense bu yolda seni gömerek bir yol seçtim
Seni ve yüreğimde bulunan duygularımı
Toprağın altına gömerek
Son bir kez gözyaşlarımla suladım
Son bir kez ağladım senin için geçirdiğim onca güzel günlerime
Bir kuş kadar hafif bir dev kadar güçlüyüm
Kalbim ise uyandı artık !
Mutluluğun kendim olduğumu anladım

22/9/2008 - SEN YOKKEN

Sen yokken gittim Korkularımın üstüne Hiç ardıma bakmadım Gümüş şiirler yazdım sen yokken Çok yangın çıktı yüreğimde Küllerini bile savurmadım Irak denizlerin fırtınasıydım Uzak iklimlerin sert rüzgarları Kulaçlarken denizinde gurbeti Kanlı savaşlarım, Belalı sevdalarım olmadı hiç Ama hep sustum, Hep ağladım, hep yandım sen yokken. Bekliyorum dönüşünü yeniden, Bir gelsen, Hayatın önünden alsan beni Bir gelsen, Sellerin önünden alsan beni Bir gelsen, Ölümlü düşlerimden alsan beni. Çok durdum güneşe karşı bir başıma Savrulurdum rüzgarlarında sensizlik denizinin Sen yokken, Az dolaşmadım gönlümün kuytularında Üşüyen karanfilim şimdi buruşuk parmaklarda Bir kırağı ayazıydım gecenin kollarında Zifirlerinde sadece ben üşürdüm. Hiç aldırmadım esen rüzgara Hiç dinlenmiş bir yürekle çıkmadım ortaya Yinede hiç yıkılmadım giden trenlerin ardından Ama bütün yangınlar beni yaktı önce Hep ortasında kaldım vurgunların Vurgun nedir ki? deme Bir babanın serzenişi nasılsa öyle Bayrakları indirilmiş, Bozguna uğramış bir hisardım sen yokken Hep sustum, Hep yandım, hep ağladım sen yokken. Bir gelsen, Yangınlardan alsan beni, Bir gelsen, Dünyalarımdan alsan beni, Bir gelsen, Şafaksız gecelerden alsan beni, Ama ne zaman gelsen, Akşam kızılı gözlerimle bulacaksın beni.

5/9/2008 - Yalancı Dostluk

İnsanlara güvenin zor olduğu bir zamanda yaşıyoruz. Dostluk güven gerektirir. Dostum demek zordur bu yüzden. Parmak sayısını geçemez dost sayısı.

Dostumsun dedin dostumsun dedim. Ben içten gelerek gerçek bir dost olarak demiştim ama sen yalandan dost olmuşsun.

Güvenmemek en doğrusuymuş. Bana güvendiğini düşünmüş bende sana güvenmiştim. Demek ki başından beri bana hiç güvenmemişsin.

Demek ki dostluk kavramı yalanmış. Dostluk ölsen de devam eden ölmeyen bir kavramdır. Yalancı dostluğun süresi bitmiş artık sende.

Sağlık olsun…

Ön yargılı olmaktan her zaman korktum. Belki hakkında yanılıyorum belki de bilmediğim şeyler olabilir dedim. Lâkin hiçbir açıklama yapma gereği duymadan ( önemsemeden ) gitmen aslında her şeyi açıklıyor.

Bir kez daha dostum sandığım insanı kaybettim. Bir kez daha hayal kırıklığı yaşadım. Dostluğun ve kardeşliğin var olduğuna inanmalıyım artık bilemiyorum.

Anladım ki dostum diyenden ve dost görünmeye çalışandan uzak durmalıyım. Anladım ki değer veriyorum dese de inanmamalıyım.

‘’Açık kalple konuşan düşman, İçinden pazarlıklı dosttan daha hayırlıdır.’’